OP BEZOEK BIJ MAXINE EN GERKE

In deze rubriek vertellen Maxine en Gerke, een crisispleeggezin hun pleegzorgverhaal.

Maxine en Gerke zijn sinds eind 2016 pleeggezin bij XONAR. Hun pleegzorgverhaal begint echter zo’n 14 jaar geleden. Destijds woonden zij in Engeland. Hier dachten zij al aan ‘foster care’. Door gezondheidsproblemen was langdurige pleegzorg voor hen niet mogelijk. Met hun vier kinderen verhuisden ze naar Nederland.

Maxine-en-Gerke-opm-01.jpg

In Engeland was niet helemaal duidelijk dat er verschillende vormen van pleegzorg mogelijk waren, hier werd vooral een ‘traditioneel’ beeld van pleegzorg geschetst.

In Nederland liet het plan om pleegouders te worden hen niet los. Zij hebben gewacht totdat de eigen kinderen wat ouder waren en besloten om in juli 2016 een informatieavond van XONAR pleegzorg te bezoeken. Hier werden alle mogelijkheden van pleegzorg duidelijk uitgelegd en zij besloten om zich aan te melden voor het voorbereidingsprogramma STIP (Selectie en Training In Pleegzorg). Zij wisten vooraf dat zij pleegouders wilden worden, maar geen ‘voltijd’ pleegouders.

Al snel was voor Maxine en Gerke duidelijk dat crisispleegzorg voor hen dé vorm van pleegzorg was die zij wilden aanbieden.

Crisispleegzorg heeft een kop en een staart

Het gezin heeft vier kinderen en door het kortdurende karakter van de opvang is het altijd mogelijk om je aan te passen aan je gezinssituatie. Als het nodig is, kun je altijd een pauze inlassen. Als je eigen situatie het even niet toelaat om een kind op te vangen en je nee moet zeggen, is dit heel lastig, maar wel nodig om zowel je eigen gezin als het pleegkind te beschermen. Daarnaast zijn de gezondheidsproblemen een zwaarwegende factor om te kiezen voor crisis pleegzorg.

Als je oudste kind 18 jaar is, moet je je afvragen of je weer een heel lang traject met een kind wilt afleggen. Daarnaast vonden zij het belangrijk dat het pleegkind jonger is dan hun eigen jongste kind. Gerke en Maxine vinden dat je je 100% moet inzetten voor je (pleeg)kinderen en dat je dus realistisch en kritisch naar jezelf en je leefsituatie moet kijken. Wij hebben vier kinderen in verschillende leeftijden. Dit is een hele logistieke operatie wat betreft schoolvervoer en clubs. Daarom hebben zij besloten tot een aanbod voor kinderen tot vier jaar.

Een vleugje crisis

Eind januari 2016 mochten zij hun eerste pleegkind verwelkomen. Dit was een ‘deeltijdplaatsing’ met een vleugje crisisgehalte. Destijds was dit goed in te passen omdat Maxine, Gerke en hun gezin tijdelijk ergens woonden in afwachting op hun nieuwe woning. Pleegzorg is steeds goed kijken naar je eigen situatie en hierin een goede balans bewaken. Uiteindelijk bleef dit kind een jaar bij hen wonen.

Hoofd en hart

Als je kiest voor crisispleegzorg weet je ook dat je relatief snel weer afscheid moet nemen van het pleegkind. Maxine geeft aan dat dit best lastig is. Het voelde emotioneel zwaar. Ondanks het korte verblijf, duik je vol in het zorgen en ga je je ook hechten aan het kind.

Het pleegkind verhuisde naar een voltijd pleeggezin en dat voelde goed voor Maxine en Gerke. Het is heel fijn als je achter de vervolgplek kunt staan. “Feit is dat wij niet voltijd pleegzorg kunnen bieden, maar gelukkig zijn er prima voltijd pleeggezinnen, dit voelt goed”. Zij kijken terug op een goede match en het was vooral genieten hoe het kind met sprongen vooruit ging. Gerke geeft aan dat hij iets nuchterder is; “Ik ben meer van het hoofd, Maxine meer vanuit het hart”

Wij bieden wat wij kunnen bieden

Maxine en Gerke willen een kind zoveel mogelijk positief helpen. Het geloof speelt hierbij een belangrijke rol. Wij willen de goedheid van God zichtbaar maken. Ook is er vanuit de kerk een groot netwerk. Deze gemeenschap is een uitbreiding van het eigen gezin en kerkleden zijn erg betrokken bij ons en de pleegkinderen. Pleegzorg doe je samen als gezin, het kind maakt deel uit van het gezin. Zo gaat het pleegkindje ook gewoon mee op vakantie.

Baby

Momenteel vangen Maxine en Gerke een baby’tje op. In aanvang was dit best zwaar vanwege de gebroken nachten. Maar omdat zij veel vanuit thuis werken, beschikbaar zijn, zijn zij in staat om deze hulp te bieden. “We kregen kraamzorg bij het kindje. Dat is handig als je al 10 jaar uit de luiers bent!” Het is genieten om een kind te zien ontwikkelen. Ook in dit verhaal komt een moment van afscheid nemen. Je weet dat dit erbij hoort, maar het blijft lastig. Je steekt veel tijd en energie in het kind, eindelijk slaapt ze goed, er komt steeds meer interactie met het kind, er is een band ontstaan. Maar misschien woont zij binnenkort niet meer bij ons. Want het is crisispleegzorg ...

Contact ouders en kind

De band tussen ouders en kind is heel belangrijk. Er zijn contactmomenten tussen ouders en het kind en Gerke en Maxine sturen via de begeleider pleegzorg foto’s van het kindje naar de ouders. De ouders hebben bij aanvang kennis gemaakt met Maxine en Gerke, dat is vanzelfsprekend. “Het is toch logisch dat je wilt weten bij wie jouw kind komt te wonen?”

Aandenken

Hun eigen kinderen zijn inmiddels redelijk gewend aan pleegzorg. De kinderen zijn goed voorbereid door Gerke en Maxine en tijdens het voorbereidingsprogramma. Er is uitgebreid gesproken over deze vorm van pleegzorg en de kinderen weten ook dat een kind weer weggaat. De oudste dochter wil graag ieder pleegkind een knuffel meegeven. Het eerste kindje dat wegging, kreeg zijn favoriete speelgoed mee. Gerke en Maxine zijn bezig met het voltooien van een fotoboek voor hem.

Gerke zegt dat zij natuurlijk nieuwsgierig zijn naar de verdere toekomst van ‘hun’ pleegkinderen. Als een kind later contact wil met hen, is hij van harte welkom. Je bent immers een deel van zijn leven.

De toekomst

Inmiddels hebben de kinderen al ‘vervolgwensen’, zo wil de oudste zoon het liefst een tiener als pleegkind en geven de andere kinderen aan dat het ook leuk zou zijn om een kindje op te vangen dat kan praten. Maar Gerke en Maxine blijven realistisch…..ieder kind heeft een eigen kamer en de auto biedt plek aan 7 personen, er is dus plek voor 1 pleegkind. Maar als straks de kinderen niet meer thuis wonen? Dan hebben we misschien 2 of 3 pleegkinderen, is het unanieme antwoord.

Het mooiste aan pleegzorg? ...

Dat je een positieve bijdrage kunt leveren aan de ontwikkeling van een kind!