OP BEZOEK BIJ JALLAL

In deze rubriek vertellen Jallal, pleegouders, familie en begeleider pleegzorg hun pleegzorgverhaal. Een verhaal over netwerkpleegzorg, over pleeg-grootouders, die samen met hun gezin zorgen voor hun kleinzoon Jallal van 13 jaar.

Jallal-opm-01.jpg

Wij zijn gezegend met hem

Hiermee start het interview met deze hartelijke pleeggrootouders in Maastricht. Na de Ramadan volgt het Suikerfeest en dat hebben wij tijdens ons bezoek mogen ervaren! Een tafel vol met heerlijk gebak en taart valt ons ten deel. Gastvrijheid met een grote G.

Jallal woont vanaf zijn geboorte bij zijn opa en oma. Hij noemt hen echter papa en mama. Opa en oma zien Jallal als hun tweede zoon. Toen Jallal bij zijn grootouders ging wonen, bestond de familie al uit 9 personen, vader, moeder en hun zeven kinderen; een zoon en zes dochters. Met de komst van Jallal waren ze met 10. De tante van Jallal vertelt dat haar neefje meer en meer haar broertje werd. ”Jallal maakt gewoon deel uit van ons gezin”, aldus de pleegouders. Jallal ziet zijn oom en tantes als zijn broer en zussen. Hij is dol op zijn familie en zijn familie op hem. Inmiddels woont alleen de zoon van Jallal’s pleegouders nog thuis. Jallal ziet hem als zijn grote broer, zijn grote voorbeeld. Ze zijn twee handen op één buik.

Pleegvader vertelt hoe trots hij is op zijn kleinzoon. Iedere ochtend en avond begroet Jallal zijn grootvader met een kus op het voorhoofd. ”Jallal is altijd respectvol, beleefd en zorgzaam”, vertelt hij. “Hij is gewoon heel lief”, aldus de tantes.

Even wennen

Toen Jallal bij hen kwam wonen, was het een speciale dag volgens tante. “Het was alsof een licht op Jallal viel toen hij bij ons kwam wonen, ik zal dat nooit vergeten”, zegt ze. Het geloof speelt een belangrijke rol in het leven van deze familie. De basis waar al hun waarden en normen op zijn gebaseerd.

De eerste kennismaking met Jeugdhulpverlening was wel even wennen. Er was vooral aandacht voor het kind, minder voor de ouders en het gezin als geheel. Omdat pleegouders de Nederlandse taal niet volledig machtig zijn, waren zij bang dat woorden verkeerd werden geïnterpreteerd. De familie nam in aanvang een afwachtende houding aan t.o.v. de hulpverleners. Jammer is dat inmiddels de vierde gezinsvoogd betrokken is bij het gezin, hierdoor hebben Jallal en zijn pleegouders niet echt een band kunnen opbouwen. ”Het kost tijd om dit op te bouwen en dan valt de voogd weg en moet je weer opnieuw beginnen, dat is spijtig”, aldus pleegouders. Ook voor de moeder van Jallal was het in het begin lastig om pleegzorg te accepteren en de pleegouders moesten wennen aan de diverse rollen die zij moeten vervullen: die van pleegouders, ouders en grootouders.

De samenwerking tussen moeder en pleegouders verloopt op een prettige manier. De hele familie ziet elkaar regelmatig.

Vertrouwen

Angela is al ruim 10 jaar de begeleider pleegzorg. Zij herinnert zich dat de start niet eenvoudig was, het gezin nam een afwachtende houding aan. Het vertrouwen moest groeien. Zij vertelt dat zij enorm veel respect heeft voor de inzet van iedereen en de unieke samenwerking. “Het gezin is gewend om zoveel als mogelijk zelf op te lossen, hier moet je rekening mee houden”, aldus Angela.

Pleegouders vertellen vol lof over haar. Zij waarderen de persoonlijke betrokkenheid van Angela. “Zij vergeet nooit de verjaardag van Jallal, stuurt kaartjes, heeft interesse voor de sportwedstrijden, Jallal en Angela hebben een hele goede band samen. Dankzij Angela hebben wij de Jeugdzorg van een heel andere kant leren kennen”. Ieder jaar gaat Jallal met zijn familie op vakantie naar familie in Marokko. Voor Angela neemt hij altijd een cadeautje mee! Welke begeleider pleegzorg ontvangt van zijn pleegkind een juwelendoosje met de tekst: I love you?

Pleegouders en Angela vertellen dat hun samenwerking mede zo goed is dankzij de eerlijkheid van iedereen. Complimenten worden gegeven, maar ook als er iets niet goed gaat wordt dit eerlijk besproken. Pleegvader vult aan en zegt dat rustig praten, een kopje koffie drinken en samen zoeken naar een oplossing de sleutel is tot een voor hun succesvolle samenwerking.

Angela vult aan dat wel eens gezegd wordt dat je pleegzorg samen doet. Dit is binnen deze familie beslist het geval. Ieder familielid vervult een rol in de opvoeding en bij de ondersteuning van Jallal en zijn pleegouders. Een tante helpt bij het huiswerk, een andere tante ondersteunt bij de kledingaankopen, weer een andere tante helpt bij de contacten met instanties en zo heeft iedereen een belangrijke rol in dit pleegzorgverhaal.

Ook hier is samen het sleutelwoord

Jallal is een succesvolle jonge sporter. Hij beoefent diverse sporten; kickboksen, voetbal en taekwondo. In deze laatste sport is hij Nederlands kampioen geworden. School staat echter op nummer 1 voor pleegouders. “Sport is een zeer zinvolle vrijetijdsbesteding, het kost allemaal veel tijd, maar het is absoluut de moeite waard”.

Op de vraag hoe Jallals toekomst wordt gezien, krijg ik een eenduidig antwoord; “Jallal trouwt vanuit hier”, roept de familie in koor. “Wel pas als hij 25 jaar of ouder is”, zegt pleegvader. Samen hopen ze dat Jallal een goede opleiding gaat volgen, een baan vindt en een solide basis creëert voor zijn grote stap naar zelfstandig wonen. Ook voor Jallal is het vanzelfsprekend dat hij zijn vleugels uitslaat vanuit deze warme plek in Maastricht.