OP BEZOEK BIJ CLAUDIA EN ROBERT

In deze rubriek vertellen Claudia en Robert hun pleegzorgverhaal.

Een terugblik op een jaar pleegouderschap!

Een verhaal dat begint bij de gedachte om pleegouder te worden tot het daadwerkelijk zorgen voor een pleegkind. Een achtbaan van emoties, indrukken,vele gesprekken en vooral mooie momenten.

Waarom word je pleegouder en hoe word je pleegouder?

Zo’n drie jaar geleden bezochten wij een informatieavond over pleegzorg bij XONAR. Na deze avond besloten wij dat de tijd nog niet rijp was voor het pleegouderschap vanwege onze werksituatie en de leeftijd van onze kinderen destijds. Maar…de gedachte aan pleegzorg is altijd blijven spelen in onze hoofden. Zowel in ons werk als in onze vrije tijd, zijn wij vaak in contact met kinderen. Een ervaren pleegouder in onze vriendenkring gaf aan ons ‘typische pleegouders’ te vinden.

Deze pleegmoeder wees ons voor de zomervakantie van 2016 op het feit dat er een enorm tekort is aan pleegouders, heel veel kinderen wachten op een plekje in een pleeggezin. Deze boodschap raakte ons!

Tijdens onze vakantie in het mooie Tsjechië werd pleegzorg een bijna dagelijks terugkerend gespreksonderwerp binnen ons gezin. Gedurende deze drie weken werd duidelijk dat ons gezin klaar was voor de volgende stap: aanmelding voor de STIP training. Deze training is bedoeld om samen met XONAR pleegzorg uit te zoeken of pleegzorg wel past binnen ons gezin en in welke vorm.

De STIP (selectie en training in pleegzorg)

Claudia en Robert startten in september 2016 met de STIP. Claudia geeft aan dat zij vanuit haar achtergrond als lerares wel kennis had van de theorie, maar over de praktische kant van pleegzorg veel nieuwe informatie ontving. Zij herinnert zich dat het verhaal pleegzorg niet rooskleurig werd verteld. Er werd veel gesproken over de ‘rugzakjes’ van de kinderen. “Veel indruk maakte het naspelen van casussen,” aldus Robert. Je moest je verplaatsen in levensechte casussen, dit kwam binnen! Dit maakte dat zij hun aanbod (kinderen vanaf 4 jaar) bijstelden naar kinderen vanaf 2 jaar. Ook de panelavond heeft grote indruk gemaakt. Tijdens deze avond ga je in gesprek met pleegouders, ouders, pleegkinderen, begeleiders pleegzorg, en hoor je hun verhalen over het functioneren van pleegzorg. “En vergeet niet de ‘elastiek-oefening’”, vult Robert aan. Een oefening waarbij met behulp van een heleboel elastieken duidelijk wordt gemaakt hoeveel mensen in beeld zijn rondom een pleegkind. Gedurende de training leer je ook de andere aspirant pleegouders beter kennen. Je deelt heel veel persoonlijke zaken en er ontstaat een wij-gevoel. Ieders situatie is anders, maar samen ben je ook bezig om te onderzoeken wat jouw rol kan worden binnen pleegzorg.

Het eerste telefoontje...

Op het einde van de training (eind november) ontvingen Claudia en Robert totaal onverwacht een telefoontje van de STIP trainer van XONAR. Er werd een gezin gezocht voor twee meisjes van 2 en 4 jaar. “Je wordt overdonderd door zo’n vraag. De training was nog niet afgerond, het betrof twee kinderen en de leeftijd paste niet bij het aanbod dat wij hadden afgesproken en we werden verzocht binnen twee dagen een besluit te nemen,” vertelt Claudia. Er was zoveel vertrouwen in Claudia en Robert dat de trainer toch deze vraag durfde te stellen. Er is nu eenmaal een enorm tekort aan pleeggezinnen. Er volgden twee hectische dagen waarbij veel praktische zaken geregeld moesten worden en tevens met vrienden, familie en de pleegmoeder waar de kinderen op dat moment tijdelijk verbleven, overwogen werd welke keuze het beste gemaakt kon worden. Organisatorisch hadden we alles geregeld, in ons hoofd nog niet.

Uiteindelijk besloten Claudia en Robert samen om nee te zeggen, twee kindjes durfden zij niet aan. Je moet goed naar jezelf en je gezinsleden luisteren, blijven overleggen en ook je grenzen durven aan te geven, aldus het koppel.

Binnen onze familie en vriendengroep was er in eerste instantie ook de nodige twijfel over ons voornemen om pleegouders te worden. Twijfel dat onze kinderen moeite zouden hebben met de komst van een pleegkind. Twijfel ook gevoed door de onbekendheid met pleegzorg. Maar er is gedurende de STIP veel aandacht voor de kinderen, ze worden nauw betrokken bij de voorbereidingen op de eventuele komst van een pleegkind. Tijdens een kinderavond wordt er met de kinderen uitgebreid stil gestaan bij de mooie en lastige kanten van pleegzorg. Ook mogen aspirant pleegouders tijdens de panelavond vrienden of familie meenemen zodat ook zij zich een beter beeld van pleegzorg kunnen vormen.

Het tweede telefoontje...

Een week later ontvingen Claudia en Robert wederom een telefoontje van de STIP trainer… een jongetje van 2 jaar zoekt een pleeggezin! Hij verbleef op dat moment bij een crisispleeggezin.
Dit keer was het effect van het telefoontje heel anders. “Alsof je hoort dat je zwanger bent,” aldus Claudia.
“Het is een ongelooflijk gevoel, zeer lastig te beschrijven. Je belt je man, deelt het nieuws met vrienden. Op basis van de beperkte informatie die we kregen hebben wij een dag later JA gezegd.”
Een week later volgt een gesprek met de STIP trainer en de begeleider pleegzorg. Over en weer worden veel vragen gesteld. Wat bleek, het betrof hier de casus van de STIP training die ervoor zorgde dat zij hun aanbod hadden bijgesteld. Toeval?
Een paar dagen later volgt een gesprek met de moeder en oma van het pleegkind. Dit gesprek vindt bij Claudia en Robert thuis plaats samen met de begeleider pleegzorg. Dit is spannend! Wat als moeder het niet ziet zitten? Daarbij hadden Robert en Claudia nog steeds geen foto van het kind gezien. Je gedachten gaan met je op de loop!
Over en weer worden veel vragen gesteld. Het ijs is gebroken als Claudia aan moeder vraagt: “Mag ik je zoon een knuffelbeestje geven tijdens de eerste kennismaking?” Moeder vindt dit heel lief.
En dan vraagt Claudia: ”Zou ik voor je kindje mogen zorgen, zolang jij dit niet kunt?” Hierop zegt moeder: “Ja, hier zie ik mijn kind wel wonen.”

De dag erna gaan Claudia en Robert op bezoek bij het crisispleeggezin om het kindje voor de eerste keer te ontmoeten.

En dan zie je voor het eerst je pleegkindje

“Daar zit je dan op de bank en is het afwachten hoe het kindje reageert!” vertelt Claudia. Ze vervolgt: “hij komt tussen ons in op de bank zitten om het knuffelbeertje dat we voor hem ingepakt hadden uit te pakken. Terwijl Robert met de pleegzorgbegeleider afspraken maakt over de overgang naar het nieuwe pleeggezin ga ik samen met het kind bouwen met blokken.” Op een bepaald moment slaat het kindje een arm om mij heen, vertelt Claudia.”

Dit geeft een bijzonder gevoel:

“Ik ga verantwoordelijkheid voor je dragen, ik ga voor je zorgen.”

Tijdens dit eerste bezoek maakten we enkele foto’s die we thuis aan onze kinderen lieten zien. Bij het pleegzorgdepot van XONAR pleegzorg in Maastricht, werd een kinderbedje gehaald en thuis werd alles voor de komst van het jongetje klaargemaakt. Vlak voor Kerst komt de crisispleegmoeder met haar pleegkind op bezoek om kennis te maken met de kinderen. Tijdens de kerstvakantie volgen nog een aantal bezoeken waarna vlak na de jaarwisseling het pleegzoontje bij hen komt wonen.

Bijna een jaar later blikken Robert en Claudia terug...

“Het is ons 300% meegevallen. We genieten van het pleegouderschap.”

Vanuit de STIP training zijn mooie vriendschappen ontstaan. Tijdens de laatste avond van deze training werd een groepsapp gemaakt door zes pleeggezinnen. Samen deel je je ervaringen, kun je vragen stellen. Collega pleegouders begrijpen toch beter de problematiek rondom pleegouderschap dan de eigen vrienden en familie. Het is fijn om onderling ervaringen te delen en hierover te reflecteren. Af en toe zien ze elkaar. Zo hebben zij samen op 4 november GaiaZOO bezocht tijdens de week van de pleegzorg. Uit hun contacten blijkt dat de oudercontacten niet altijd even eenvoudig zijn. Dit vraagt flexibiliteit en geduld van de pleegouders. Kinderen opvoeden zijn Claudia en Robert gewend, maar het hele pad dat je met ouders aflegt is volkomen nieuw. Er is een zeer prettig contact met moeder, maar de bezoekregeling is even wennen. In de loop der tijd is deze een aantal keren aangepast, maar bij pleegouderschap hoort ook het aanpassen aan de leefsituatie van de ouders. Respect voor elkaar, maar ook je grenzen durven aangeven is een belangrijke tip.

Claudia en Robert benadrukken het belang van de rol van de begeleider pleegzorg. Zij functioneert als een soort tussenpersoon en is in staat om te reflecteren. Indien nodig, houdt zij hen buiten een conflict. Daarnaast biedt XONAR deskundigheidsbevordering aan in de vorm van trainingen en thema-avonden.

Waar moet ik op letten als ik pleegouder wil worden vraag ik Claudia en Robert?

“Kijk naar jezelf en vraag je af; wat kan ik, wat wil ik? Neem daarnaast het hele gezin mee in je besluit, iedereen dient er positief tegen over te staan. Maak mogelijke twijfel of bezwaren bespreekbaar.”

Pleegzorg is in principe tijdelijk, wat als je afscheid moet nemen van je pleegkind?

“Dat gaat zeker pijn doen, maar wij kunnen terugvallen op een stabiel basisgezin. En het allerbelangrijkste is de wetenschap dat wij het kind een veilige en liefdevolle, respectvolle en geborgen omgeving hebben kunnen bieden!”

 

TER INFORMATIE

Claudia en Robert zijn een zogenaamd bestand pleeggezin, maar ook opa’s en oma’s, ooms en tantes, of mensen uit de directe omgeving kunnen de zorg voor een kind op zich nemen, dit noemen wij netwerkpleegzorg.

Wij zijn voortdurend op zoek naar netwerk- en bestandpleegouders!

Bezoek een van onze informatieavonden, neem contact met ons op via e-mail of bel 043- 604 55 55 en vraag naar iemand van VSM. Wij beschikken ook over een handig informatiepakket. Deze kunt u hier aanvragen.