DAGBOEKVERHAAL:
EEN WEEK UIT HET LEVEN VAN EEN PLEEGOUDER

Een week uit ons leven. Vorig jaar zijn wij aan dit grote avontuur begonnen. Niet wetende wat ons allemaal te wachten kon staan. Een meisje van 2 jaar dat momenteel vijf dagen in de week bij ons is en twee dagen bij mama.

Hoe ziet een week van ons er eigenlijk uit?

ZONDAG

Onze week start op zondag, die bij ons altijd in teken staat van Lotte* die terugkomt van mama. Daarbij is van belang om snel in te schatten in welke ‘mood’ Lotte is, voordat we concrete plannen maken. Vandaag is Lotte vrolijk, levendig, maar ook onrustig. Dit in combinatie met het mooie zonnige herfstweer doet ons besluiten lekker erop uit te gaan. Laarzen aan en “hop” door de bladeren rennen. Lotte geniet zichtbaar en heeft algauw rode blosjes op haar wangen. Door de week hebben wij een strak schema, net als vele andere werkende (pleeg)ouders, rennend tussen peuterspeelzaal, werk en oppas. Daarom is zon 
dag onze niets-moet-en-alles-mag-dag. We teutelen lekker in en rond huis.

WOENSDAG

Lotte is een beweeglijk kindje dat behoefte heeft aan spelen met andere kinde-
ren. Daarom gaan wij braaf iedere woensdag naar de ouder/peutergym. Hier kijkt ze iedere week weer naar uit. Als een ware Churandy Martina rent Lotte door de zaal. Er wordt geklommen, geklauterd en vooral ook veel gespeeld 
met de andere kindjes. Wie zegt dat peutergym alleen voor peuters is heeft 
het goed mis. Ik ren me de benen uit mijn lijf om Lotte bij te kunnen houden!

VRIJDAG

Natuurlijk kunnen dingen ook anders lopen dan zoals je die van te voren bedacht 
had. Iedere vrijdag gaat Lotte om 8.45 uur terug naar mama. Deze week moest ik al vroeg met de auto werken, dus mocht vriendlief Lotte naar mama brengen, op de fiets! Een half uur fietsen, maar vrolijk zingend gaat dat best snel. Ook vriendlief moest werken, dus geen tijd te verliezen. Stipt 8.45 belt Lotte bij mama aan, maar... er wordt niet open gedaan. Dat is vreemd… Nog eens bellen… Weer geen gehoor. Dan maar even wachten, tevergeefs helaas. Een kwartier later nog steeds geen mama. Al regelend besluit vriendlief Lotte mee te nemen naar het werk. Lotte begrijpt er niets van en gaat braaf weer op de fiets zitten. Ditmaal niet zingend, maar muisstil. Op het werk gaat vriendlief meteen bellen en verder met regelen. Uiteindelijk blijkt dat mama de bel niet heeft gehoord, dus stappen ze maar weer vrolijk op de fiets. Een dikke 1,5 uur later is Lotte wel bij mama. 
Na een knuffel en een kus kijken wij weer uit naar zondag, dan is ze er weer!

Lieve groeten,
Pleegmoeder Annick 

* Wij beschermen altijd de privacy van onze cliënten. De naam van Lotte is daarom gefingeerd.