25
jul
#Pleegzorg

Schoon genoeg - column van een (aanstaande) pleegmoeder

 column_geertje.jpg

Geertje (38), is illustrator, vormgever, schrijfster én aankomend pleegmoeder. Ze schrijft maandelijks een column over haar belevenissen op weg naar het pleegouderschap. Dit is haar eerste column.

Het was ergens begin januari dat ik het telefoontje kreeg: "Goed" zei de aardige mevrouw, "dan komen ik en mijn collega maandagavond om 8 uur. Tot dan!". "Leuk, ik bedoel gezellig, ik bedoel spannend, nou ja. Tot maandag." Ik hing op en stond even doodstil te stuiteren. In tegenstelling tot jarenlang slepende ivf, waren ze bij de pleegzorg razendsnel. Maandag kwamen ze al op bezoek voor een intake. Wat heerlijk.

Oh wacht, máándag al?? Ik dacht aan ons huis. Die mensen kwamen op bezoek om te beoordelen of wij voor andermans kinderen konden zorgen. Ik dacht aan de bank die zo lekker zit, maar die 10 jaar geleden al rijp was voor de stort. Aan de naakte peertjes zonder lampenkappen. Spinnenwebben. Stofnesten. En oh mijn god. DE KERSTBOOM STOND NOG OP.

Meteen toen ik die avond thuiskwam, ging ik aan de slag. Die keukenkastjes! Die vieze vloer. En in de volle overtuiging dat pleegzorg geen kinderen zou plaatsen bij mensen met vuile ramen, stond ik in de miezerregen te lappen als een idioot. Ik zoog, ik boende, ik veegde. Keken die lui ook achter het tv-kastje? Beter maar grondig te werk gaan.

Jeroen was die avond laat thuis, en trof mij op de vlizotrap terwijl ik in mijn eentje de kerstboom naar zolder probeerde te sleuren. Toen we even later samen op de bank zaten, verklaarde ik half huilend mijn manische poetsdrift. "Ze komen maahaahaandag al schatje en het huis is niet schoon en mijn agenda zit zo vol en..."

"Rustig nou maar" zei hij met een glimlach. "Denk je nu echt dat ze ons afwijzen omdat de vloer niet gedweild is?" Ik moest toegeven dat het een raar idee was. "Ik snap het wel" suste hij "Ik vind dat gesprek ook spannend. Morgen hang ik die lampenkappen op, we kopen een nieuwe plaid voor de bank, en van het weekend heb ik tijd genoeg om te poetsen. Beter zo?"

Er was in ieder geval één ding in huis waaraan ik niks hoefde te veranderen.