Moeder Karin heeft twee zoontjes van tien en veertien jaar oud. Beide kinderen hebben ADHD en Karin zelf ook. Karin en haar partner leven gescheiden. Het is een chaos in het gezin. De jongste zoon heeft zowel thuis als op school veel driftbuien, waarbij hij slaat, schopt en schreeuwt. Hij volgt regulier onderwijs, maar heeft vanwege zijn gedrag veel extra aandacht nodig van de intern begeleider op school. Hij maakt nauwelijks vriendjes en ruziet vaak met zijn klasgenoten. Moeder Karin maakt zich zorgen over hoe lang de situatie op school nog houdbaar is. Ook thuis is er vaak slaande ruzie tussen de broertjes. De buren klagen inmiddels over geluidsoverlast. Karin weet niet hoe ze moet omgaan met de gedragsproblemen van haar jongste kind en schreeuwt in al haar onmacht net zo hard tegen haar zoontjes als zij tegen haar. Omdat Karin ADHD heeft kan zij van nature al moeilijk structuur aanbrengen in een dag of in een situatie. Nu lukt het haar helemaal niet meer. Het gezin raakt hierdoor in een neerwaartse spiraal.

De begeleiding

Na kennis gemaakt te hebben met Karin en haar situatie, adviseert de XONARprofessional om Triple P in te zetten. Dat is een opvoedingsmethode die in tien sessies Karin een aantal cruciale opvoedingsvaardigheden kan aanleren om de ontwikkeling van haar kinderen positief te sturen, waardoor ongewenst gedrag vermindert.

Karin leert bijvoorbeeld om haar zoontjes direct aan te spreken, hen positieve aandacht te geven, om logische consequenties in te zetten en om tijd met hen beiden door te brengen. De geleerde vaardigheden brengt Karin thuis direct in de praktijk, waardoor de cursus heel concreet voor haar is. Het geleerde brengt structuur in het gezinsleven. Voor Karin is dat heel belangrijk, omdat zij door haar ADHD zélf heel moeilijk voor structuur kan zorgen, terwijl zij daar als moeder wel verantwoordelijk voor is.

Dit hebben we samen bereikt

Na het afronden van de Triple P cursus ziet de situatie in het gezin er heel anders uit. De nieuw aangeleerde benadering van Karin richting haar kinderen leidt tot heel ander gedrag. De jongens hebben het niet meer nodig om aandacht af te dwingen door zich opstandig te gedragen. Zij voelen zich door hun moeder serieus genomen, bemerken haar aandacht voor hen en dit doet hen goed.

De situatie op school van de jongste zoon verbetert, waardoor het dreigend gevaar van speciaal onderwijs is afgewend.

Karin is zich ervan bewust dat zij veel tijd en energie in de opvoeding van haar kinderen moet blijven stoppen, want het feit dat beide jongens ADHD hebben verandert niet. Zij kent nu echter de juiste opvoedtechnieken, heeft gezien dat deze in haar gezin werken, en voelt zich daarom sterk genoeg om de situatie voortaan in goede banen te leiden.

<< vorige pagina